سرخی خوش رنگ انار

                                        دردونه ی ماه و نسیم                    

                                                                               عطر همیشه موندگار

پیرهن آسمون به تن

فرشته ی زیبای من

                                        غروب خستمو ببر

                                                                              تا شب مهتابی شدن

تا دنیا دنیاست دل من فداته               اون دلی که عاشق خنده هاته

اون که شدی نیلوفر باغ ترانه هاش    منم

منی که سر سپرده ی اون دو تا چشم روشنم

تا چشمهای تو هست کسی ماه رو به رو نمی زنه

نیلوفر ترانه ها  

                         خدای دنیای منه